Na fakturze w jednej firmie widnieje numer KSeF, który odpowiada dokumentowi innego klienta. Dodatkowo obie faktury mają taki sam numer sprzedaży, na przykład 34/2026. Taka sytuacja wymaga wyjaśnienia, ale sama zbieżność numeracji nie wystarcza do ustalenia przyczyny.
W diagnostyce rozdzielamy dwie kwestie: powiązanie numeru KSeF z konkretną fakturą oraz sposób, w jaki ten numer znalazł się przy dokumencie w Optimie. Dopiero sprawdzenie obu pozwala ocenić, czy problem wynika z działania programu, czy wymaga analizy innej drogi wprowadzenia danych.
Ten sam numer sprzedaży nie wyjaśnia przypisania numeru KSeF
Numer KSeF powinien być powiązany z konkretną fakturą. Nie należy więc traktować zgodnego numeru sprzedaży w dwóch bazach jako wystarczającego wyjaśnienia, dlaczego przy dokumentach różnych firm widnieje ten sam numer KSeF. To ważna obserwacja do zgłoszenia, ale jeszcze nie rozpoznanie mechanizmu błędu.
Nie przesądzamy również, że powtarzające się przypadki oznaczają potwierdzony błąd Optimy. Jeśli nieprawidłowość wystąpiła w kilku firmach, warto uwzględnić te przypadki w analizie. Nadal trzeba jednak ustalić okoliczności każdego z nich, zamiast zakładać wspólną przyczynę wyłącznie na podstawie podobnego efektu.
Na początku zbieramy dane pozwalające porównać dokumenty: wersję Optimy, ich statusy oraz informację, czy faktury były wysyłane do KSeF z obu baz. Bez tego trudno ocenić przebieg obsługi faktur i zawęzić zakres dalszego sprawdzania.
Przykładowo osoba prowadząca księgowość zauważa numer KSeF przy fakturze 34/2026 w bazie drugiego klienta. Zamiast uznać zgodną numerację za przyczynę, ustala status obu dokumentów i sprawdza, czy każdy z nich był wysyłany do KSeF. W ten sposób oddziela zaobserwowaną niezgodność od przypuszczenia dotyczącego jej źródła.
Jak uporządkować weryfikację w Optimie?
Sprawdzenie warto przeprowadzić w stałej kolejności. Dzięki temu zgłoszenie nie ograniczy się do informacji, że „numery przeszły między bazami”, lecz będzie zawierało dane potrzebne do analizy.
Ustal wersję Optimy. To jedna z podstawowych informacji potrzebnych do diagnozy. Sam opis objawu nie zastępuje wskazania środowiska, w którym wystąpił.
Porównaj statusy dokumentów w obu bazach. Uwzględnij zarówno fakturę z podejrzanym przypisaniem, jak i dokument, z którego numer KSeF miał pochodzić.
Ustal, czy faktury wysyłano do KSeF z obu baz. Nie zakładaj, że dokumenty przeszły taką samą drogę obsługi tylko dlatego, że oba mają uzupełniony numer KSeF.
Sprawdź możliwe sposoby wprowadzenia numerów. Do weryfikacji pozostają integracja, import oraz ręczna zmiana. Są to możliwości do sprawdzenia, a nie potwierdzone przyczyny.
Sprawdzenie ręcznej zmiany nie oznacza przypisywania komukolwiek celowego działania. Tak samo uwzględnienie integracji lub importu nie przesądza o ich nieprawidłowym działaniu. Chodzi o ustalenie, jak dane znalazły się przy konkretnym dokumencie.
Jeżeli po weryfikacji okaże się, że nieprawidłowe przypisanie numerów KSeF wynika z błędu Optimy, sprawę należy przekazać Partnerowi lub bezpośrednio do Asysty Comarch. Na podstawie samego opisu nie możemy potwierdzić przyczyny ani wskazać konkretnej poprawki.
Perspektywa ELTE-S
Przed zmianą podejrzanych przypisań warto odnotować stan zastany: których dokumentów i baz dotyczy problem oraz jakie numery KSeF przy nich widnieją. Poprawienie danych przed opisaniem przypadku może utrudnić późniejsze odtworzenie tego, co wymagało wyjaśnienia.
Przy kilku firmach rekomendujemy zebranie tych samych informacji dla każdego przypadku. Ułatwi to porównanie okoliczności bez zakładania z góry, że wszystkie niezgodności mają jedno źródło.
Możemy pomóc uporządkować dane do weryfikacji przypisań numerów KSeF w Optimie. Porozmawiajmy o usprawnieniach.
W piątek 30 października 2026 r. ZUS zapowiedział wdrożenie aktualizacji programu Płatnik, oznaczonej jako metryka 334. Numer głównej wersji programu pozostaje ten sam – 10.02.002, ale metryka 334 wprowadza nowe mechanizmy zabezpieczeń oraz wymaga konwersji bazy danych przed dalszą pracą. Dlatego tym razem aktualizacja może wymagać więcej niż zaakceptowania pobierania i ponownego uruchomienia programu.
Zmiana dotyczy firm i biur rachunkowych, które korzystają z Płatnika zainstalowanego w Windows. Zarówno na pojedynczym komputerze, jak i w środowisku, w którym kilka osób pracuje na wspólnej bazie. Jeśli przygotowujesz w nim dokumenty zgłoszeniowe lub rozliczeniowe do ZUS, temat dotyczy również Twojej codziennej pracy. Nie chodzi natomiast o usługę ePłatnik uruchamianą w przeglądarce w eZUS.
Po pobraniu aktualizacji przy pierwszym uruchomieniu Administrator może kolejno zobaczyć:
kreator klucza szyfrowania,
komunikat o wygenerowaniu klucza odzyskiwania,
kreator konwersji bazy
żądanie zmiany hasła.
Nie oznacza to samo w sobie awarii ani utraty danych. Są to czynności związane z przygotowaniem środowiska do pracy po zmianach.
Problem pojawia się wtedy, gdy osoba obsługująca kadry nie ma dostępu Administratora Płatnika, wymaganych uprawnień Windows albo informacji o bazie. Bez zakończenia niezbędnych czynności dalsza praca może zostać zablokowana. Przy wspólnej bazie trudność może dotknąć kilku użytkowników jednocześnie, a nie tylko pojedynczy komputer, na którym rozpoczęto aktualizację.
W biurze rachunkowym warto więc sprawdzić temat przed rozpoczęciem przygotowywania dokumentów klientów. W firmie – przekazać tę informację osobie odpowiedzialnej za kadry i administratorowi IT. Również wtedy, gdy dane kadrowe są eksportowane z Comarch ERP: eksport nie zastępuje aktualizacji samego Płatnika.
Przygotowaliśmy ten poradnik, aby pomóc ocenić, co należy zrobić w danym przypadku. Możesz przejść przez aktualizację samodzielnie, jeśli masz odpowiedni dostęp i umiesz zabezpieczyć bazę, albo skorzystać z pomocy technicznej.
Od czego zacząć?
Jeżeli Płatnik już wyświetlił nowe komunikaty, zanotuj ich treść i ustal, kto administruje programem. Nie zatwierdzaj kolejnych okien w ciemno. Najpierw sprawdź, czy jest aktualna kopia bazy i czy pozostałe osoby mogą na czas prac zamknąć aplikację.
Jeżeli program jeszcze nie był uruchamiany po aktualizacji, wykorzystaj ten moment na przygotowanie dostępu i ustalenie terminu. To szczególnie ważne przy wspólnej bazie i pracy zdalnej na serwerze.
Chcesz wykonać aktualizację samodzielnie? Dalsza część poradnika prowadzi przez przygotowanie i kolejne etapy. Potrzebujesz jednak kopii bazy, właściwych uprawnień i wiedzy, z jakim środowiskiem się łączysz.
Wolisz powierzyć to ELTE-S?Prześlij zgłoszenie przez formularz. Podaj, na ilu stanowiskach działa Płatnik i czy pojawia się już komunikat błędu. Jeśli nie wiesz, gdzie znajduje się baza, napisz to wprost. Po ustaleniu konfiguracji określimy zakres pomocy i termin. Nie wysyłaj haseł, kluczy ani kopii bazy zwykłym mailem.
Co oznaczają nowe zabezpieczenia?
Klucz szyfrowania służy do ochrony poufnych informacji używanych przez program. Klucz odzyskiwania umożliwia odzyskanie dostępu do konta Administratora – dlatego trzeba go bezpiecznie zachować. Z kolei konwersja dostosowuje strukturę bazy do wymagań zaktualizowanego Płatnika.
To różne czynności. Samo ustawienie dłuższego hasła nie zastępuje pozostałych etapów. Trzeba też odróżnić Administratora w Płatniku od administratora Windows i dostępu do bazy danych – posiadanie jednego z tych uprawnień nie oznacza automatycznie posiadania pozostałych.
Jak przygotować się do samodzielnej aktualizacji?
Ustal, z jakiej bazy korzystasz i gdzie się znajduje: lokalny plik Access, plik we współdzielonej lokalizacji czy baza SQL.
Wykonaj kopię zapasową odpowiednią dla danego rodzaju bazy. ZUS udostępnia osobne instrukcje dla Access i SQL na stronie pobierania Płatnika.
Sprawdź, czy kopia rzeczywiście powstała, znasz jej lokalizację i masz możliwość jej odtworzenia. Nie polegaj wyłącznie na założeniu, że kreator wykona ją później.
Przygotuj dostęp Administratora Płatnika, wymagane dane połączenia z bazą i pomoc administratora Windows, jeśli nie masz potrzebnych uprawnień.
Przy wspólnej bazie ustal przerwę w pracy. Pozostali użytkownicy muszą zamknąć Płatnika na czas konwersji.
Przygotuj zabezpieczone miejsce do przechowywania klucza odzyskiwania, np. firmowy menedżer haseł z ograniczonym dostępem.
Jeśli nie znasz lokalizacji bazy, nie masz kopii lub nie potrafisz potwierdzić uprawnień, nie rozpoczynaj konwersji. Najpierw ustal te informacje z osobą odpowiedzialną za środowisko.
Pobieranie aktualizacji: co zrobić, gdy trwa zbyt długo?
Zwykle metryka jest pobierana podczas aktualizacji programu. Jeśli aktualizacja kończy się poprawnie, przejdź do pierwszego uruchomienia i konfiguracji zabezpieczeń.
ZUS opublikował 2 listopada 2026 r. dodatkową instrukcję na wypadek problemów z automatycznym pobieraniem lub znacznego wydłużania procesu. Ręczne wczytanie wykonaj tak:
Jeżeli przy pierwszym uruchomieniu danego dnia Płatnik proponuje pobranie aktualizacji, wybierz „Nie”, zgodnie z komunikatem ZUS.
Na oficjalnej stronie pobierania pobierz archiwum opisane jako „Plik aktualizujący słowniki i komponenty dla programu w wersji 10 (metryka.xml) v.334 (zip)”. Jeżeli dostępna jest już nowsza metryka, sprawdź jej aktualną instrukcję, zamiast wymuszać starszy pakiet.
Rozpakuj archiwum do wybranego katalogu.
W Płatniku wybierz Administracja → Aktualizuj komponenty programu – z dysku….
W oknie aktualizacji kliknij „Pobierz aktualizację”.
Wskaż plik metryka_X.xml z rozpakowanego katalogu.
Poczekaj na zakończenie aktualizacji i ponownie uruchom Płatnika.
Jest to procedura ręcznego wczytania metryki opisana przez ZUS; nie jest to instrukcja ręcznej podmiany plików instalacji programu.
Pierwsze uruchomienie: jak przejść przez nowe komunikaty?
Klucz szyfrowania i dostęp użytkowników
Przy pierwszym uruchomieniu po aktualizacji pojawi się kreator klucza szyfrowania. Postępuj zgodnie z wyświetlanymi komunikatami:
przy pierwszej konfiguracji utwórz nowy klucz albo wskaż istniejący, jeśli masz pewność, że jest właściwy dla Twojego środowiska;
istniejący klucz wskazuj tylko wtedy, gdy wiesz, że jest właściwy dla danego środowiska;
nadaj dostęp odpowiednim kontom lub grupom Windows, z których rzeczywiście korzystają użytkownicy Płatnika.
Ten etap wymaga uwzględnienia uprawnień systemowych. Konto użytkownika w Płatniku i konto Windows to różne rzeczy. Nie nadawaj wszystkim pełnych uprawnień administracyjnych tylko po to, aby ominąć błąd dostępu.
W instalacji wielostanowiskowej konfigurację klucza i dostęp z poszczególnych komputerów powinien sprawdzić administrator. Nie zakładaj, że utworzenie klucza na jednym komputerze automatycznie przygotowuje wszystkie pozostałe.
Klucz odzyskiwania: zachowaj go, zanim zamkniesz okno
Po kreatorze program poprosi o wygenerowanie nowego klucza odzyskiwania dostępu Administratora. Wygeneruj go i zapisz w zabezpieczonym miejscu przed zamknięciem okna.
Klucz odzyskiwania nie jest kluczem szyfrowania ani hasłem do bazy danych. Nie zastępuje też kopii zapasowej.
Nie wysyłaj klucza zwykłym mailem i nie zostawiaj go w ogólnodostępnym katalogu. Dostęp powinny mieć wyłącznie upoważnione osoby. Jeśli program wygeneruje nowy klucz, zachowaj aktualny, a nie wcześniejszy zapis.
Konwersja bazy: przygotuj dane do dalszej pracy
Konwersję przeprowadza Administrator programu Płatnik. Przed jej uruchomieniem ponownie sprawdź kopię zapasową i upewnij się, że nikt inny nie pracuje z tą bazą.
W kreatorze wymagającym konwersji wybierz „Dalej”.
Wykonaj polecenia dotyczące kopii i konwersji struktury bazy.
Poczekaj na zakończenie operacji, nie przerywając procesu.
W końcowym oknie wybierz „Połącz”, aby ustawić bazę jako aktywną.
Po konwersji starsze, niezgodne komponenty programu mogą nie współpracować z bazą. Nie planuj powrotu do poprzedniego środowiska przez samą reinstalację starszego Płatnika. Ewentualne odtworzenie wymaga właściwej kopii i skoordynowanej decyzji administratora; może też oznaczać utratę zmian wykonanych po sporządzeniu kopii.
Gdy baza jest na serwerze
Sama aktualizacja programu na jednym komputerze nie kończy prac. Trzeba objąć nimi wspólną bazę i pozostałe stanowiska.
Nie każda baza SQL na serwerze oznacza, że Płatnik jest tam również zainstalowany. Administrator powinien ustalić, skąd uruchomi konwersję z właściwymi uprawnieniami, gdzie konfigurowane są klucze oraz jak przygotować kolejne stanowiska. Jeżeli użytkownicy pracują na serwerze terminalowym, prace obejmują również to środowisko.
Nie instaluj Płatnika na serwerze SQL wyłącznie dlatego, że znajduje się tam baza. Kolejność działań należy dobrać do rzeczywistej konfiguracji.
Przykład organizacyjny: w biurze trzy osoby korzystają ze wspólnej bazy. Administrator ustala przerwę, zabezpiecza bazę i przeprowadza konwersję przy zamkniętych aplikacjach pozostałych osób. Przed wznowieniem pracy sprawdza zgodność komponentów oraz dostęp z każdego stanowiska. To przykład planu prac, nie opis wdrożenia u konkretnego klienta.
Nowe hasło: kieruj się wymaganiami programu
Domyślne wymagania przekazane dla tej aktualizacji to co najmniej 12 znaków, z małą i wielką literą, cyfrą oraz znakiem specjalnym. Hasło niespełniające wymagań trzeba zmienić, gdy program o to poprosi.
Ustawienia znajdują się w Administracja → Ustawienia polityki haseł.
Sprawdź rzeczywiste ustawienia okresu ważności haseł w swojej instalacji, ponieważ administrator może je zmienić. Nie zakładaj konkretnych wartości domyślnych bez weryfikacji w programie.
Zmiana hasła na zgodne z polityką i migracja sposobu przechowywania haseł to odrębne czynności. Jeśli dokumentacja lub program wskazuje konieczność migracji haseł użytkowników, wykonaj ją zgodnie z instrukcją dla swojej metryki. Nie zmieniaj samodzielnie polityk zabezpieczeń Windows ani ustawień rejestru na podstawie przypadkowych porad z internetu.
Kiedy można wrócić do codziennej pracy?
Przed wznowieniem pracy:
zamknij i ponownie uruchom Płatnika, a następnie sprawdź logowanie;
potwierdź dostęp do właściwej bazy, firm i dotychczasowych dokumentów;
sprawdź logowanie zwykłego użytkownika na każdym wykorzystywanym stanowisku;
potwierdź dostęp kont Windows do wymaganego klucza;
upewnij się, że klucz odzyskiwania i kopia bazy są zabezpieczone.
Do sprawdzenia poprawności aktualizacji wystarczy logowanie, dostęp do właściwej bazy i weryfikacja widoczności danych; nie trzeba wysyłać testowych dokumentów do ZUS.
Co zrobić, jeśli aktualizacja nie przebiega zgodnie z planem?
Niezgodność wersji bazy: sprawdź, czy logujesz się jako Administrator Płatnika i czy baza została poprawnie przekonwertowana. Zweryfikuj też aktualizację komponentów na danym stanowisku.
Problem z kluczem lub uprawnieniami: przekaż administratorowi treść komunikatu oraz informację, na którym komputerze i koncie Windows występuje. Nie usuwaj kluczy ani nie twórz nowych w ciemno.
Aktualizacja nie pobiera się lub trwa bardzo długo: skorzystaj z opisanej wyżej procedury wczytania metryki z dysku. ZUS udostępnia również P2StartFix2.exe z instrukcją na stronie pobierania. To narzędzie do określonych problemów aktualizacji, nie uniwersalna naprawa konwersji lub logowania. Pobieraj je wyłącznie z ZUS i stosuj według dołączonej instrukcji.
Nieudana konwersja: nie uruchamiaj kolejnych prób i odtwarzania bazy bez ustalenia, na którym etapie wystąpił problem. Zabezpiecz komunikat i skontaktuj się z administratorem.
Nie musisz wykonywać wszystkich czynności samodzielnie
Jeśli na którymkolwiek etapie brakuje Ci dostępu, pewności co do kopii bazy albo wiedzy o konfiguracji serwera, zatrzymaj się i skorzystaj z pomocy administratora lub ELTE-S.
Prześlij zgłoszenie przez formularz ELTE-S. W zgłoszeniu opisz, na jakim etapie jesteś, ile osób korzysta z programu i czy pojawił się konkretny komunikat. Na tej podstawie ustalimy, jakie prace są potrzebne i kiedy możemy je wykonać.
Najważniejsze jest przygotowanie kopii danych i doprowadzenie aktualizacji do końca w całym używanym środowisku. To pozwala wrócić do obsługi dokumentów bez pozostawiania niesprawdzonych stanowisk czy niezabezpieczonego klucza odzyskiwania.
Najczęstsze pytania
Czy trzeba aktualizować ePłatnika w przeglądarce? Ta instrukcja nie dotyczy usługi ePłatnik w eZUS. Opisuje instalowany program Płatnik.
Czy wystarczy nowe hasło? Nie. Aktualizacja obejmuje również konfigurację zabezpieczeń i wymaganą konwersję bazy.
Czy każdy użytkownik ma konwertować wspólną bazę? Nie. Konwersja wspólnej bazy jest koordynowaną operacją Administratora. Pozostali użytkownicy nie pracują wtedy w programie; później trzeba przygotować i sprawdzić ich stanowiska.
Czy klucz odzyskiwania zastępuje hasło do bazy? Nie. Służy do odzyskiwania dostępu Administratora Płatnika, a nie połączenia z bazą.
Czy można od razu wrócić do starszej metryki? Nie zakładaj takiej możliwości po konwersji. Powrót wymaga oceny zgodności środowiska i ewentualnego odtworzenia kopii przez administratora.
Opracowanie: Zespół ELTE-S. Stan źródeł: 3 listopada 2026 r.
ZUS: konwersja bazy po aktualizacji. To starszy materiał z 31 maja 2017 r., do którego odsyła komunikat z 2026 r.; wykorzystano go wyłącznie do zasad konwersji, nie jako źródło nowej polityki haseł.
Comarch zmienia wymagania dotyczące środowiska, w którym działają ERP Optima i ERP XL. Dla nowych wersji tych programów wydawanych od 1 stycznia 2027 r. zakończy oficjalne wsparcie Windows Server 2016 oraz SQL Server 2016. Firmy korzystające z tych platform powinny więc uwzględnić aktualizację oprogramowania serwerowego w planach rozwoju swojego ERP.
Pierwszym krokiem jest ustalenie, jakie wersje są obecnie używane w firmie. Windows Server i SQL Server to dwa różne elementy instalacji, dlatego trzeba sprawdzić każdy z nich osobno. Dopiero na tej podstawie można ocenić, czy przed wdrożeniem nowej wersji Optimy lub ERP XL potrzebne będą dodatkowe prace.
Przygotowaliśmy krótką instrukcję, jak sprawdzić wersję Windows Server i SQL Server. Pokazujemy, gdzie znaleźć te informacje i co przekazać administratorowi lub zespołowi ELTE-S, jeśli potrzebna będzie pomoc w zaplanowaniu aktualizacji.
Jak sprawdzić wersję serwera w Comarch ERP Optima?
Metoda jest bardzo prosta. Wystarczy, że w programie Comarch ERP Optima:
klikniesz w ikonkę producenta,
następnie “Informacje techniczne”
i w nowo otwartym oknie w zakładce “Dane o serwerze SQL” odczytasz wersję .
Jak sprawdzić wersję Windows Server poleceniem winver?
Zaloguj się na serwer, którego wersję chcesz sprawdzić. Może to być sesja pulpitu zdalnego, jeśli w ten sposób korzystasz ze swojego serwera.
Kliknij lupkę obok menu Start.
Wpisz winver.
Uruchom znalezione polecenie.
Odczytaj nazwę systemu w otwartym oknie „Windows – informacje” lub „About Windows”, zależnie od języka instalacji.
Możesz też nacisnąć Windows + R, wpisać winver w oknie „Uruchamianie” i zatwierdzić klawiszem Enter.
Jeśli widzisz nazwę Windows Server 2016, sprawdzany serwer korzysta właśnie z tego wydania systemu. Zapisz pełną nazwę i numer kompilacji, jeżeli zamierzasz przekazać wynik administratorowi lub wsparciu technicznemu.
Polecenie winver otwiera okno informacyjne. Nie uruchamia aktualizacji ani nie zmienia ustawień serwera. Ta metoda wymaga środowiska z interfejsem graficznym; przy instalacji Server Core poproś administratora o odczytanie wersji metodą konsolową.
Jak sprawdzić wersję systemu na serwerze, a nie na komputerze pracownika?
Polecenie pokazuje informacje o systemie, w którym je uruchomisz. Dlatego wynik z laptopa księgowej lub komputera w magazynie nie potwierdza wersji Windows Server obsługującego ERP.
Jeśli po uruchomieniu winver widzisz Windows 10 lub Windows 11, sprawdzasz system na danym komputerze lub w danej sesji. Nie jest to jeszcze informacja o serwerze bazy danych.
Przed weryfikacją ustal więc, gdzie działa właściwy serwer. W firmie może być kilka maszyn: jedna do pracy zdalnej, inna do aplikacji, a kolejna do bazy SQL. Jeśli nie wiesz, z którą się połączyć, poproś o pomoc osobę opiekującą się infrastrukturą.
Gdzie znaleźć dodatkowe informacje o systemie Windows Server?
Jeżeli potrzebujesz więcej danych niż te widoczne w oknie winver, uruchom narzędzie Informacje o systemie:
Otwórz menu Start lub okno „Uruchamianie”.
Wpisz msinfo32 i zatwierdź.
W podsumowaniu systemu odczytaj pola dotyczące nazwy i wersji systemu operacyjnego.
Informacje mogą przydać się przy ustalaniu zakresu aktualizacji. Sam odczyt nazwy systemu nie pozwala jednak zdecydować, na jaką wersję należy go przenieść. W przypadku ERP trzeba uwzględnić wymagania programu oraz zgodność dodatków.
Windows Server a SQL Server – którą wersję trzeba sprawdzić?
Windows Server jest systemem operacyjnym, a Microsoft SQL Server jest silnikiem bazy danych. Mogą mieć różne roczniki, dlatego sprawdzenie jednego nie zastępuje weryfikacji drugiego.
Sprawdzany element
Sposób odczytu
Co oznacza wynik
Windows Server
Polecenie winver na właściwym serwerze
Wydanie systemu operacyjnego
Microsoft SQL Server
Zapytanie SELECT @@VERSION; na właściwej instancji SQL
Wersja silnika bazy danych
Przykładowo firma może pracować na nowszym Windows Server, a jej baza Optimy nadal korzystać z SQL Server 2016. To przykład możliwej konfiguracji, nie opis konkretnego wdrożenia. W takiej sytuacji samo sprawdzenie Windows nie ujawni potrzeby modernizacji bazy.
Jak sprawdzić wersję SQL Server w Management Studio?
Tę część najlepiej wykonać z administratorem bazy danych. Potrzebne są dostęp do SQL Server Management Studio i możliwość połączenia z instancją używaną przez ERP.
Otwórz SQL Server Management Studio.
Połącz się z instancją SQL, z której korzysta Comarch ERP Optima lub Comarch ERP XL.
Kliknij New Query.
Wpisz zapytanie:
SELECT @@VERSION;
Kliknij Execute lub naciśnij F5.
W wyniku odczytaj nazwę i wersję Microsoft SQL Server.
Zapytanie jest odczytowe – nie modyfikuje danych. Jeśli wynik zawiera nazwę Microsoft SQL Server 2016, baza działa na tej wersji silnika.
Sprawdź nazwę produktu SQL Server w zwróconym tekście. Wynik może zawierać także informacje o systemie operacyjnym, więc samo wystąpienie liczby „2016” w dowolnym miejscu nie wystarcza do rozpoznania wersji SQL.
Nie kieruj się numerem wersji samego Management Studio. SSMS jest narzędziem do połączenia z serwerem i może mieć inną wersję niż obsługiwany silnik bazy danych.
Co oznacza wersja 2016 dla użytkowników Comarch ERP Optima i XL?
Zgodnie z przekazanym komunikatem Comarch nowe wersje Optimy i ERP XL wydawane od 1 stycznia 2027 r. nie będą oficjalnie wspierane na Windows Server 2016 ani SQL Server 2016. Producent nie będzie gwarantował poprawnego działania instalatorów i programów wydawanych od tej daty na wymienionych platformach.
Nie oznacza to automatycznego wyłączenia obecnej instalacji ERP 1 stycznia. Trzeba jednak uwzględnić zmianę przed aktualizacją programu do nowego wydania.
Ta data dotyczy zasad wsparcia Comarch. Nie należy utożsamiać jej z harmonogramem wsparcia produktów Microsoft.
Co zrobić po sprawdzeniu wersji serwera?
Zapisz nazwę Windows Server i wersję silnika SQL, a następnie przekaż je administratorowi lub zespołowi ELTE-S. Warto podać również używany system ERP i informacje o dodatkach lub integracjach.
W ELTE-S na tej podstawie możemy pomóc ustalić, czy potrzebna jest aktualizacja SQL Server, migracja Windows Server czy prace obejmujące oba elementy. Wersję docelową dobieramy po sprawdzeniu zgodności z Państwa środowiskiem ERP – samo wybranie najnowszego dostępnego oprogramowania nie zastępuje tej weryfikacji.
Aktualizacja SQL Server lub migracja Windows Server wymaga indywidualnej wyceny. Koszt i przewidywany czas zależą od konfiguracji, wielkości baz oraz używanych rozszerzeń. Termin prac i ewentualną przerwę w dostępie do ERP trzeba ustalić przed realizacją.
Jeśli nie mają Państwo dostępu do serwera lub nie wiedzą, jak zinterpretować wynik, prosimy o kontakt z ELTE-S. Pomożemy sprawdzić, czy zmiana dotyczy Państwa instalacji.
Podczas aktualizacji Comarch ERP Optima może pojawić się komunikat „Trwa zatrzymywanie zadań automatycznych”. Jeśli proces nie przechodzi dalej, użytkownik widzi wstrzymaną aktualizację, ale nie ma jeszcze informacji pozwalających jednoznacznie ustalić przyczynę.
Najpierw rozróżniamy dwie kwestie: pracę operatorów w programie oraz zadania wykonywane w tle. To ważne, ponieważ widoczna aktywność użytkowników nie jest tym samym co działanie automatycznych procesów.
Co sugeruje komunikat o zatrzymywaniu zadań?
Treść komunikatu sugeruje wykonywanie zadania automatycznego w tle. Przykładami takich zadań są windykacja lub automatyczna wysyłka. Traktujemy je jako możliwe wyjaśnienie sytuacji, a nie potwierdzone rozpoznanie konkretnego przypadku.
Sam komunikat nie wskazuje, które zadanie jest aktywne. Nie wystarcza też do stwierdzenia, dlaczego aktualizacja nie postępuje. Nie należy więc na jego podstawie przypisywać problemu konkretnemu procesowi.
W praktyce warto osobno ustalić, czy inni operatorzy nadal pracują w Optimie, oraz uwzględnić możliwość wykonywania zadań w tle. Zakończenie pracy przez użytkowników nie jest jeszcze potwierdzeniem, że żadne zadanie automatyczne nie jest wykonywane.
Jak zaplanować dalsze działania przy aktualizacji?
Prace związane z aktualizacją najlepiej wykonywać na serwerze, gdy inni operatorzy nie pracują w programie. To zalecane warunki prowadzenia aktualizacji, ale nie gwarancja usunięcia opisanego problemu.
Uzgadniamy termin, w którym pozostali operatorzy nie będą korzystać z Optimy.
Prace aktualizacyjne wykonujemy na serwerze.
Jeśli problem nadal występuje, kontaktujemy się z administratorem serwera, zamiast zakładać, że przyczyna została już ustalona.
Przykładowo osoba odpowiedzialna za aktualizację zauważa komunikat w czasie, gdy z programu korzystają jeszcze inni pracownicy. Uzgadnia z nimi zakończenie pracy i organizuje aktualizację na serwerze. Jeśli również wtedy proces nie przechodzi dalej, przekazuje sprawę administratorowi. Taka kolejność porządkuje działania, ale nie przesądza, co spowodowało zatrzymanie.
Na podstawie samej treści komunikatu nie podajemy instrukcji zatrzymywania usług ani procesów. Do ustalenia dalszych czynności potrzebna jest ocena sytuacji przez administratora serwera.
Perspektywa ELTE-S
Przed konsultacją warto zanotować dokładne brzmienie komunikatu oraz okoliczności jego wystąpienia: czy aktualizacja była wykonywana na serwerze i czy inni operatorzy pracowali wtedy w programie. Dzięki temu opis zgłoszenia oddziela zaobserwowane fakty od przypuszczeń dotyczących zadań w tle.
Przy planowaniu kolejnej aktualizacji warto wcześniej uzgodnić nie tylko przerwę w pracy użytkowników, ale również dostępność administratora. Jeśli problem się utrzyma, będzie można przekazać mu sprawę bez ponownego organizowania całego terminu prac.
Jeśli potrzebujesz uporządkować dalsze działania przy zatrzymanej aktualizacji Optimy, możemy pomóc przygotować zakres zgłoszenia. Porozmawiajmy o usprawnieniach.
Przy obsłudze klienta na ryczałcie może pojawić się potrzeba zatrzymania pobierania faktur zakupowych z KSeF. W opisanej sytuacji użytkownik wiąże ich pobieranie ze zużyciem około 100 stron miesięcznie z pakietu OCR&KSeF i szuka ustawienia dotyczącego całej firmy, a nie pojedynczego użytkownika.
Najważniejsze jest tu rozróżnienie dwóch poziomów: bazy firmowej oraz uprawnień operatora. Ograniczenie przypisane do osoby obsługującej firmę nie jest tym samym co blokada obowiązująca wszystkich użytkowników tej bazy.
Brak parametru blokującego odbiór dla całej firmy
W Comarch ERP Optima nie ma parametru pozwalającego zablokować pobieranie danych faktur zakupowych z KSeF na poziomie bazy firmowej. Nie można więc wskazać ustawienia, które spełniłoby oczekiwanie użytkownika niezależnie od tego, kto zaloguje się do firmy.
Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy jedną bazę obsługuje kilka osób. Zmiana uprawnień jednego operatora nie stanowi ograniczenia dla pozostałych. Nie należy zatem traktować jej jako odpowiednika firmowego wyłącznika odbioru faktur.
Możemy natomiast rozważyć organizację pracy opartą na dedykowanym operatorze. Jest to sposób do wypróbowania, a nie potwierdzona blokada na poziomie całej bazy. Jego istotnym warunkiem jest kontrola tego, kto korzysta z danej firmy.
Co można spróbować zrobić z uprawnieniami operatora?
Można wydzielić dedykowanego operatora do obsługi tej bazy firmowej i nadać mu uprawnienia do wysyłania danych do KSeF, bez uprawnień do ich odbioru. W programie trzeba sprawdzić właśnie zakres uprawnień do wysyłania i odbierania danych. Nie chodzi o znalezienie parametru blokującego odbiór dla firmy.
<screen>
Pracę nad takim rozwiązaniem warto uporządkować następująco:
Ustalić, który operator będzie przeznaczony do obsługi tej firmy.
Przygotować jego uprawnienia w opisanym zakresie: wysyłanie danych do KSeF bez odbioru.
Uzgodnić z osobami obsługującymi klienta, że do tej bazy korzystają z dedykowanego operatora.
Zweryfikować działanie takiego sposobu pracy, zanim zostanie uznany za rozwiązanie problemu.
W opisanym przypadku każde zalogowanie do bazy operatora innego niż dedykowany będzie skutkowało pobraniem faktur zakupowych z KSeF. To kluczowe ograniczenie proponowanego podejścia. Sama zmiana uprawnień wybranego operatora nie wystarczy, jeśli inni nadal będą logować się do tej firmy.
Przykładowo osoba prowadząca księgowość może pracować na dedykowanym operatorze bez prawa odbioru danych. Jeśli jednak inna osoba zaloguje się do tej samej bazy na swoim operatorze, aby wykonać zastępstwo, w opisanym scenariuszu nastąpi pobranie faktur zakupowych. Dlatego trzeba uwzględnić nie tylko codzienną obsługę, lecz także okazjonalny dostęp innych osób.
Perspektywa ELTE-S
Przed zmianą uprawnień najpierw sprawdzamy, czy firma rzeczywiście może być obsługiwana w takim modelu. Warto ustalić zasady zastępstw i doraźnego dostępu do bazy. Jeżeli wymaga on logowania innych operatorów, proponowane rozwiązanie nie zapewni oczekiwanej blokady.
Osobno warto ocenić rezultat pod kątem celu użytkownika, czyli zużycia pakietu. Opisany sposób dotyczy uprawnień do odbioru danych z KSeF i nie daje podstaw do obiecania konkretnej oszczędności stron OCR&KSeF.
Możemy pomóc sprawdzić, czy sposób obsługi tej bazy pozwala zastosować dedykowanego operatora bez uprawnień do odbioru danych. Porozmawiajmy o usprawnieniach.
Bądź na bieżąco z najnowszymi trendami w branży IT!
Zapisz się do newslettera i otrzymuj regularne aktualizacje prosto ze świata technologii.
Umów się na konsultacje
Jesteś zainteresowany rozwojem swojego biznesu?
Wypełnij formularz – odezwiemy się do Ciebie i pokażemy, w jaki sposób możesz zoptymalizować procesy w swojej firmie
